در 7 ژوئن، Freightwaves مقالهای با امضای هنری بایرز منتشر کرد که دلایل متعدد کاهش تقاضای واردات ایالات متحده را تجزیه و تحلیل میکند، که ارزش قضاوت توسط شرکتهای واردات و صادرات را دارد. بازتابندههای رفلکس، اتصالات بلوک ترمینال
و کانکتور 4 پین دین باید مورد توجه قرار گیرد.
آخرین دادههای رزرو کانتینر حمل و نقل نشان میدهد که علیرغم سطوح قوی سال ۲۰۲۲، در پنج ماه اول سال ۲۰۲۲، با توجه به اینکه ظرفیت در سراسر اقیانوس آرام نسبتاً پایدار مانده است، Freightos (یادداشت سردبیر: پلتفرمهای رزرو و پرداخت جهانی بار) نشان داد که قیمتهای لحظهای کانتینر، از چین تا ساحل غربی، نسبت به ماه قبل ۳۸ درصد کاهش یافته و به ۹۶۳۰ دلار رسیده است.
در حالی که شرکتهای حمل و نقل بار از افزایش سود حاصل از حمل و نقل بهرهمند خواهند شد، شرکتهای حمل و نقل آمریکایی و تأمینکنندگان بینوجهی ممکن است شاهد کاهش محمولهها باشند.
الگوهای خرید مصرفکنندگان به سرعت در حال عادی شدن به سطوح قبل از همهگیری است، در حالی که خردهفروشان آمریکایی با موجودی بیش از حد مواجه هستند. سهام شرکت تارگت صبح سهشنبه پس از آنکه مدیران شرکت اعلام کردند تخفیف ارائه میدهند، سفارشهای خرید را لغو میکنند و به سرعت برای خلاص شدن از شر موجودی اضافی اقدام میکنند، کاهش یافت.
این امر همچنین منجر به کاهش ۳۶ درصدی واردات کانتینری ایالات متحده از سایر کشورها، چه نسبت به سال گذشته و چه نسبت به سطح تابستان ۲۰۲۰، شده است. بنابراین چه چیزی باعث کاهش ناگهانی واردات کانتینری شد؟ عوامل همزمان زیر در کنار هم کاهش ناگهانی تعداد را توضیح میدهند.
بیش از حد انبار کردن
فوریترین علت، انباشته شدن موجودی کالا در ایالات متحده است. این به دلیل تلاش شرکتها برای پر کردن بیشتر موجودی کالا که در سال ۲۰۲۱ تمام شده بود، و در عین حال تمایل به حفظ موجودی کافی برای مقابله با اختلالات لجستیکی احتمالی بیشتر است. این نگرانیها با دورهای متوالی قرنطینه تشدید شدهاند، اما به نظر میرسد خطرات ژئوپلیتیکی پس از درگیری بیش از ۱۰۰ روز پیش، تنها در حال افزایش بودهاند؛ شرکتها تصمیم گرفتند، چه خوب و چه بد، با خطر افزایش ناگهانی تقاضای مصرفکننده و کالاها در خارج از کشور روبرو شوند.
بنابراین اگر روند مصرف اکنون از کالاها به سمت خدمات در حال حرکت است، این شرکتهای تولیدکننده کالا ممکن است برای تضمین فروش، بیش از حد موجودی انبار کنند یا کالاهای نامناسبی تولید کنند. انباشت موجودی ناگزیر منجر به کاهش سفارشات جدید واردات خواهد شد و در نتیجه به اختلالی که در تقاضای واردات کانتینرهای ایالات متحده مشاهده میکنیم، میافزاید. همین سهشنبه، تارگت یک برنامه کاهش موجودی «تهاجمی» را اعلام کرد که بر لغو سفارشات و افزایش قیمتها متمرکز است.
در تصویر بالا، افزایش موجودی کالا و در تصویر پایین، کاهش واردات نشان داده شده است. خردهفروشان نیز پس از آخرین موج حمل بار به سواحل ایالات متحده، سرعت شبکههای خود را کاهش میدهند.
مصرفکنندگان در حال له شدن هستند
با ادامه تورم و گرانتر شدن قیمتها، به نظر میرسد که مصرفکنندگان بدتر میشوند. همین هفته، انجمن اتومبیل آمریکا (یادداشت سردبیر: انجمن اتومبیل آمریکا، AAA) از رکورد جدید ۴.۵۱ دلار در هر گالن خبر داد.
برخی از اقتصاددانان حدس میزنند که با شروع افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو و کاهش ترازنامه خود، ممکن است شاهد یک «اوج تورم» باشیم. با این حال، حتی اگر فشارهای تورمی شروع به کاهش کنند، مصرفکنندگان ممکن است به دلیل استفاده از اعتبار، همچنان بیش از حد تحت تأثیر نرخ بهره بالاتر قرار گیرند که میتواند تقاضا و هزینههای اختیاری را بیشتر وخیمتر کند.
با ادامه کاهش نرخ پسانداز شخصی و حرکت آن به سمت پایینترین نرخ بهره (نرخ نهایی ۴.۴ است) از زمان بحران مالی بزرگ (۴.۵ در آگوست ۲۰۰۹)، مصرف کارت اعتباری شتاب گرفته است. در اینجا دو روش برای تفسیر نرخهای پسانداز بسیار پایین وجود دارد: یا مصرفکنندگان بسیار مطمئن و مایل به خرج کردن پول هستند، یا اینکه هر دلاری را که دارند برای گذران زندگی با تورم بالا خرج میکنند.—— تصور افزایش هزینههای مصرفکننده در این مرحله دشوار است.
متأسفانه، تورم انرژی و مواد غذایی از وضعیت کیف پول مصرفکنندگان آمریکایی خبر ندارد یا اهمیتی نمیدهد - اینکه تورم در این صنایع ناشی از شوکهای عرضه است، نه تحریک تقاضا. نکته دیگری که باید در نظر داشت این است که نرخ رشد قیمتهای تولیدکننده همیشه از قیمتهای مصرفکننده پیشی گرفته است، بنابراین برخی از تولیدکنندگان ممکن است هنوز تحت تأثیر افزایش هزینهها قرار بگیرند، اما هنوز این را به مصرفکنندگان منتقل نکردهاند.
بنابراین، در حالی که کل اعتبار در گردش معوقه تازه به سطح قبل از همهگیری رسیده است، این روند در حال شتاب گرفتن است و اگر قیمتها همچنان افزایش یابند، منطقی است که انتظار داشته باشیم اعتبار در گردش معوقه نیز افزایش یابد.
در نگاه اول، جدول خردهفروشی (نمودار زیر) ممکن است به این نتیجه برسد که فروش خردهفروشی در حال افزایش است، اما به خاطر داشته باشید که این میزان بر اساس دلار اسمی اندازهگیری شده است، نه تعدیلشده با تورم، و نشان دهنده قیمتهای بالاتر فروش کالاها است - نه قدرت اقتصادی یا تابآوری مصرفکنندگان. شرکتهای تولید کالا تنها نیستند و شرکتهای خدماتی و فناوری نیز در ماههای آینده با فشار مواجه خواهند شد و فروش سهام میتواند منجر به اخراج کارکنان شود.
ما نشانههای بیشتری میبینیم که تقاضای مصرفکنندگان آمریکایی بیشتر آسیب دیده و تعداد کانتینرهای وارداتی به سطوح نزدیک به سال ۲۰۱۹ کاهش خواهد یافت، بنابراین خطوط تجاری چین و آمریکا که بیشترین حجم تجارت را در خود جای دادهاند، ارزش مطالعه دارند.
با نگاهی به کل توان عملیاتی تمام بنادر از چین به ایالات متحده، میتوانیم شاهد کاهش ترافیک از "اوج فصل اوج" در سپتامبر 2021 تا سهشنبه باشیم (که اکنون 51 درصد نسبت به اوج کاهش یافته است). اگرچه از نظر تاریخی (قبل از جنگ تجاری/شیوع بیماری)، اواخر مارس تا اوایل ماه مه، دورهای نسبتاً ضعیف از حجم مسیرهای تجاری است، اما باید توجه داشت که اقدامات دولت چین در شانگهای و سایر مناطق تولیدی مهم (به ویژه در اطراف پکن و نزدیک بندر اصلی تیانجین) در زمینه پیشگیری و کنترل بیماری همهگیر و قرنطینه، کاهش حجم ترافیک را نیز تشدید کرده است.
با وجود محاصره، کاهش ترافیک در مسیر اصلی تجارت در سال ۲۰۲۲ اجتنابناپذیر به نظر میرسد، زیرا حجم عظیم تجارت بین چین و چین در سال ۲۰۲۱ در سطوح بیسابقه و ناپایداری قرار دارد. اکنون، با بازگشایی چین، برخی از ناظران صنعت خواستار «افزایش کانتینرها» شدهاند، اما به نظر میرسد که اختلال در تقاضا تأثیر زیادی بر این کریدور تجاری داشته است.
پیش از این هرگز، "افزایش ناگهانی" کانتینرها
به نظر میرسد بخش عمدهای از «افزایش کانتینر» مورد انتظار از شانگهای (که در طول محاصره به عنوان یک عقبماندگی در نظر گرفته میشد) از بندر نینگبو خارج شده است. به دلیل محدودیتهای داخلی (یعنی بسته شدن جادهها)، دسترسی به بندر تا حد زیادی مسدود شده بود و شرکتهای حمل و نقل به سرعت حمل و نقل را از طریق بندر اصلی جایگزین نزدیک به بندر تنظیم مجدد کردند. کاهش رزروهای جدید (و حجم بار) از زمان محاصره شانگهای در اواخر ماه مارس با افزایش محمولههای تغییر مسیر داده شده از نینگبو جبران شده است. از آنجا که شرکتهای حمل و نقل برای خارج کردن کالاها عجله دارند، این امر زمان تحویل رزرو را نیز به پایینترین سطح ثبت شده میرساند.
با وجود بازگشایی شانگهای، تعداد کل کانتینرها از چین به ایالات متحده همچنان در حال کاهش است و بعید است که کاهش اقدامات کنترلی جدید ویروس کرونا به تنهایی بتواند آن را معکوس کند. در مورد آخرین دادهها، اگر این «افزایش کانتینر» از بنادر شانگهای به ایالات متحده در زمان بازگشایی چهارشنبه گذشته باشد، در مقایسه با آنچه در ۱۸ تا ۲۲ ماه گذشته از شانگهای به ایالات متحده دیدهایم، تقریباً ناچیز است. این «افزایش» میتواند به راحتی در دادههای رزرو ما در هفتههای آینده تغییر کند و اگر تقاضا سرکوب شود، بدون شک در آن منعکس خواهد شد، اما تا سهشنبه گذشته، به هیچ وجه به طور واضح اجرا نشده است.
کاهش مداوم حجم ترافیک از چین به ایالات متحده، فشار نزولی زیادی را بر نرخهای حمل و نقل لحظهای ناشی از سطح تقاضا وارد کرده است. از آنجایی که ظرفیت در هفتههای اول پس از قرنطینه (پس از ۲۸ مارس) نسبتاً ثابت ماند، قیمتهای حمل و نقل لحظهای چین/خط ساحلی شرق آسیا-شرق-غرب در شاخص حمل و نقل بالتیک Freightos کاهش یافت (۴۱ درصد به ازای هر FEU ماه به ماه به ۹۶۳۰ دلار به ازای هر FEU و ۳۶ درصد به ۱۱۹۰۷ دلار به ازای هر FEU). برای شرکتهای حمل و نقلی که با نرخهای بیسابقه حمل و نقل در سال ۲۰۲۱ دست و پنجه نرم میکنند، باید به خاطر داشته باشیم که این قیمتهای لحظهای سالانه در حال افزایش هستند (۷۳ درصد در ساحل غربی و ۵۹ درصد در ساحل شرقی).
اگر روند کاهش رزروها در ماه ژوئن ادامه یابد، انتظار داریم نرخهای لحظهای در این مسیر تجاری بیشتر کاهش یابد، اما شرکتهای کشتیرانی ممکن است سختتر از همیشه تلاش کنند تا از درآمدهای بیسابقه خود محافظت کنند. آنها در حال حاضر با لغو مسیرها و کاهش کشتیها، ظرفیت مسیرهای تجاری اصلی را کاهش دادهاند، اما اگر کاهش رزروها در هفتههای آینده سرعت بگیرد، ممکن است شاهد باشیم که اتحاد دریایی با قدرت و کنترل بیسابقهای آزمایش خواهد شد.
اگر نرخ حمل و نقل به سرعت شروع به کاهش کند، منطقی است که گمان کنیم شرکتهای کشتیرانی که هنوز بیشتر تجارت خود را به قراردادهای بلندمدت گره نزدهاند، برای رقابت در بازار لحظهای، قیمتهای خود را به میزان قابل توجهی کاهش خواهند داد.
جالب اینجاست که آخرین مذاکرات کارگری بندر در بندر لانگ بیچ در لسآنجلس در سالهای ۲۰۱۴-۲۰۱۵ باعث اختلال در زنجیره تأمین (که موجودی ایالات متحده را افزایش داد) شد و وضعیت مشابهی را ایجاد کرد. این ممکن است پس از یک سال حجم بیسابقه، واقعبینانه به نظر نرسد، اما تضعیف قابل توجه نرخهای نقدی به احتمال زیاد منجر به تغییر ساختار و/یا تجدید ساختار اتحاد دریایی فعلی خواهد شد.
زمان ارسال: ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲